Makuta.
Drodzy przyjaciele.
Wysluchajcie jeszcze jednej opowiesci o Bionicle.
Przed poczatkiem wszystkich poczatków
szescioro poteznych Toa pokonalo Makute
i uwiezilo go w bloku materii
spojonej polaczona energia ich mocy.
Zanim zostali Turaga,
Toa zjednoczyli się,
by niesc pomoc Matoranom zniewolonym przez Makute.
Powrócili wiec do swej niegdys swietnej ojczyzny
z zamiarem oswobodzenia pobratymców.
Ale Makuta zostawil zahibernowanych Matoran pod czujna straza.
Miejsca ich spoczynku strzegl okrutny król,
jego podstepna towarzyszka
oraz horda jadowitych bestii.
Tak wiec szlachetni Toa
beda musieli przedrzec sie przez Siec Mroku.
BIONICLE 3 W SIECI MROKU
Parszywa noc.
Do procedury ladowania wkradl się chyba blad. Blad pilota.
Wykonuje tylko rozkazy! A to Wakama je wydaje.
Nie obwiniajcie się wzajemnie.
Grunt, ze dotarlismy do celu, niewazne jak.
Powiedzmy.
Moze by ktos pomógl mi wylezc?
- Prosze bardzo. - Dzieki.
Nie ma sprawy.
Bedziemy tak gadali cala noc?
Czy pójdziemy ratowac Matoran?
Rany.
Co to za pajeczyny? Dobrze, ze jestem Toa, inaczej mialbym pietra.
Co tu się dzieje?
- Hej! - Co to bylo?
Okolica troche się zmienila.
- Chyba wlamano się do Archiwum. - Co tam trzymaliscie?
- Wszystko... Rózne grozne rzeczy. - Rahi?
Archiwum Onu-Metru posiada okazy
wszystkich znanych gatunków Rahi.
A raczej posiadalo...
- A pajeczyny? - Visoraki.
- Wstretne stwory. - Skoro ty tak mówisz, nie jest dobrze.
Czy to coś zmienia?
Nic. Pójdziemy do Koloseum, uratujemy Matoran, wrócimy.
- Albo zostaniemy pozarci. - Jest taka mozliwosc.
Pokonalismy Makute.
Z dziwadlami ze starej menazerii teżsobie poradzimy.
- Tak? - Moze i masz racje.
Za mna.
Co to?
Nie moge się ruszyc.
Nie moge...
ustac.
Bedzie niewesolo.
Co z wami, zyjecie?
Jestesmy przy tobie, dzielny przywódco.
Nie czujesz?
Lepiej mysl jak się z tego wykaraskac.
Ale przeciez mamy tu specjaliste od myslenia. Co, Wakama?
Miales lepszy pomysl? Trzeba bylo mówic.
Dobra, dobra.
Co to?
Zaraz się dowiemy.
- Niech zgadne. Visoraki? - Tak.
W ich jezyku oznacza to,, zlodzieje zycia".
To one maja jezyki? Ja widze tylko zeby!
Wakama,
co robimy?
Kellerak,
mam nadzieje, ze nic się nie stalo?
Ale skoro smiales się spóznic...
to pewnie miales powody.
Toa?
A wiec,
chca uwolnic Matoran -
Matoran, którzy naleza do mnie.
Poniewaz nie trzesiesz się ze strachu bardziej niz zwykle
rozumiem, ze zostali jużschwytani?
Zrzuc ich.
Tak po prostu ich zgladzic?
Rodako, królowo moja.
Twoja, ale nie królowa.
Jeszcze nie.
Naturalnie.
Formalnosci.
Chcialas coś powiedziec?
Potomnosc ocenia wladców,
patrzac jakich pokonali wrogów.
Tego uczy nas historia.
A Toa?
To wspaniali wrogowie, wasza wysokosc. Przeciwnicy godni ciebie.
Ich pokonanie rozslawi twoje imie
po wszystkie czasy.
Nie mam nic przeciw temu,
by sytuacja stala się nieco bardziej...
legendarna.
Trafnosc twych osadów mnie zadziwia.
Pamietaj jednak, by nie posunac się za daleko.
Chce miec po nich jakas pamiatke.
Pamiatke?
Daj mi ich ciala.
Jak milo.
Dzieki tobie, drogi wodzu, przynajmniej się nie nudzimy.
Choc takze dzieki tobie zostalismy schwytani, otruci
i jesli nie umieszczono nas tu dla pieknego widoku,
zostaniemy zrzuceni w przepasc.
- Swiete slowa. - Nie win o wszystko Wakamy!
Staralem się być dobrym przywódca.
Szkoda, ze nie bardzo mi to wychodzi.
Ale zycie nauczylo mnie jednego: Jestem jaki jestem.
I chocbym nie wiem jak chcial,
nie moge się zmienic.
Ostroznie!
Ej! Uwazaj!
Nokama. Pomóz.
Przepraszam, ze was zawiodlem...
Ponownie.
Rany.
Hej!
Tylko nie porysuj mi zbroi!
Co się ze mna stalo?
Odpowiedz! Jestem Toa.
Niezupelnie.
Odpoczywaj, mój Makuto.
Spij, lecz wiedz, ze twój sen
nie potrwa jużdlugo.
Co się dzieje?
Gdzie jestescie? Halo!
Durny Wakama.
Po co w ogóle go slucham?
W glowie mi się to nie miesci.
Jejku!
Nie. To nie ja.
Taki brzydki nie jestem.
Spokojnie.
- Spokój. - To ja.
- Nie podchodzcie! - Mozesz się opanowac?
- Jestem grozny i paskudny! Zjem was! - Spokojnie.
- Nokama? - Wszystko w porzadku.
W porzadku?
Dla ciebie to jest,, w porzadku"?
Jestesmy razem. Znajdziemy jakies wyjscie. Wspólnie.
- Jak to bywa wsród przyjaciól. - Wlasnie.
A ty nic mi nie powiesz, madralo?
Co z toba? Obmyslasz nastepny genialny plan?
Nie, skonczylem z tym.
Pierwsza dobra wiadomosc odkad zostalem potworem.
Bez wzgledu na to jak wygladamy, zamiast się klócic,
spróbujmy się lepiej dowiedziec czemu jestesmy... tym, czym jestesmy.
Tak, a gdy to ustalimy, bedziemy mogli uratowac Matoran.
Jak niby mamy to zrobic? Nam samym potrzebna jest pomoc!
Jesli jestescie madrzy, jesli pragniecie odzyskac dawna postac,
wysluchacie mnie.
Toa powrócili, jak przepowiedziales.
Jużniebawem przyniosa mi to, co z nich pozostalo,
abym mogla z nich wyssac moce zywiolów.
Wkrótce uzyje ich, by rozlamac te przekleta pieczec,
która nas dzieli.
Wówczas będę wreszcie mogla pozbyc się tego glupca Sidoraka.
Cóz to za wladca, który boi sie skorzystac z potegi, jaka dysponuje?
Ty i ja, wspólnie nauczymy spiacych Matoran,
jak spelniac twoja wole.
Co tam znowu?
Co, Toa?
Czemu mówisz tak, jakby wciaz jeszcze zyli?
Rahaga?
- Nie zdolamy uratowac Matoran. - Co my tu robimy?
Bracia, cierpliwosci.
Ketongu.
Na zdrowie.
Ketongu. Niezwykle szlachetne stworzenie. Znawca wszelkich trucizn.
Bez jego pomocy
nie pokonamy hordy Visoraków.
Jesli chcecie odzyskac dawna postac,
musicie zwrócic się do Ketongu.
Ale co się z nami stalo?
W waszych zylach krazy trucizna.
Jesli się nie oczyscicie, jad was strawi
i staniecie się Hordika.
Jak ty?
Ja jestem Rahaga. Zwa mnie Norik.
A to sa Gaaki,
Bomonga,
Kulus,
Puks...
oraz Iruni.
A czy mozesz zaprowadzic nas do tego Ketongu?
Iruni!
Nie rozumiem.
Zachowal się niewlasciwie, a chcial powiedziec,
ze bedzie to nielatwe.
Rahaga przybyli do Metru Nui w poszukiwaniu Ketongu.
Niektórzy watpia w jego istnienie.
A ty?
Ja wierze.
- I my musimy wierzyc. - Powoli, siostro.
Moze powinnismy to najpierw obgadac? Wiesz, wspólnie?
Co ty na to, mistrzu masek?
Wrócilismy na Metru Nui, zeby ratowac Matoran, nie na safari.
A jak chcesz to zrobic?
Posluzysz się nowo zdobyta moca...?
Moca, nad która jeszcze nie panujesz?
Porozmawiam z nim.
- Co to bylo? - Miala dobre zamiary.
- Smiem watpic. - Przestraszyla się.
Muaka to samotnicy, czuja się nieswojo w towarzystwie innych.
To twoje bratnie dusze.
Ostroznie. To bardzo potezna bron.
Zrobie co się da, by nauczyc sie jej wlasciwie uzywac, przemadry.
Porzucisz swoich przyjaciól?
Bylych przyjaciól.
Skoro mysla, ze tak latwo być przywódca, niech się sami przekonaja.
Masz racje. Ale nie dadza sobie rady bez ciebie. Ani ty bez nich.
- Niby skad to wiesz? - Nie wiem.
Ale Wielki Duch wie.
Jednosc. Obowiazek. Przeznaczenie.
Najwazniejsze jest przeznaczenie.
Jesli wy, Toa, macie ocalic Matoran,
musicie dzialac razem.
Tej zasady nie mozna zmienic.
To się okaze!
Norik. Dobrze, ze wróciles.
Wakama musi sporo przemyslec.
Dajmy mu troche czasu, niech odnajdzie swoje przeznaczenie.
Tak. A jak znajdzie nieciekawe?
Zacznijmy szukac Ketongu.
Dobrze.
Czas odzyskac dawna, przystojna postac! Do roboty!
Od czego zaczac?
Od czegos, co dobrze znasz.
Sam sobie poradze. Ja im pokaze.
Tylko na tyle was stac?
Co się ze mna dzieje?
Przeistaczasz się...
Tak, ale w co?
W przyjaciela.
Lub wroga.
Wybór nalezy do ciebie.
Po to cię tu zaprosilam.
Ladne mi zaproszenie.
Moze to bardziej przypadnie ci do gustu.
Mam dla ciebie propozycje.
A jesli nie zechce jej wysluchac?
- Bądź rozsadny, Wakama. - Skad znasz moje imie?
W ogóle doskonale cię znam.
Co ci szkodzi mnie wysluchac?
Wielka Swiatynia?
Naszym poprzednim wcieleniom pewnie by pomogla, ale teraz?
Nie odzyskamy dawnych postaci jesli będziesz tak gadal!
Masz racje, wybacz. Nie wiem, co we mnie wstapilo.
No tak, zamieniam się w potwora!
Skoncz te zabawy, czas wejsc do srodka.
Nie lubie tajemnic, ale Sidorak
nie moze wiedziec o naszej rozmowie.
Sidorak?
Wladca Visoraków.
- Nie wie, ze mnie schwytalas? - Jeszcze nie.
Teżmi wladca!
Wlasnie.
Nie boisz się, ze powtórza mu twoje slowa?
- Sa mi wierne. - Jasne.
Jak ty Sidorakowi?
Tak.
Sa posluszne, bo jestem silna.
Boja się mnie, nie smieja podwazac mojej wladzy.
Taki powinien być przywódca.
Tak powinni cię traktowac pozostali Toa.
Moze wówczas okazywaliby nalezny ci szacunek.
Hordy Visoraków sa niezliczone.
Lecz wyczuwaja slabosc w glosie swego wladcy.
- Ja ufam moim Toa... - I co z tego? Krepuja cię.
Nie zasluguja na takiego wodza, jak ty.
Dlatego cię tu przyprowadzilam.
Ta...
Ta-Metru.
Chodzcie. Mozliwe, ze wlasnie tu znajdziemy Ketongu.
Czy coś się stalo?
Lepiej zaczekamy tutaj.
To swiete miejsce dla Toa.
Po tym, co nas spotkalo, powinnismy chyba zostac na zewnatrz.
Rozumiem. Nasza obecnosc tu zostanie zauwazona.
Strzezcie bram. Potrzeba nam czasu do rana.
Mozesz na nas liczyc.
Czekajcie. Nie powinnismy tego omówic?
Nie!
Gdy bylem Matoraninem, Ta-Metru bylo moim swiatem.
Kochalem je nad zycie.
Nadal kocham.
Moze znów być twym domem.
Zostan jego wladca.
Stan tylko na czele tych, którzy beda cię sluchac jak nalezy.
Zostan wodzem Visoraków.
Sam nie wiem.
Rozumiem twoje wahanie.
Oczekujesz dowodów.
Rzuccie się w przepasc!
Posluszenstwo.
To pierwsza z wielu rzeczy, jakich moge cię nauczyc.
I wasz król pozwala na to?
Mam swoje sposoby.
Szesc sposobów.
Wyslucham cię.
,, Lzy... Podazaj za Izami".
,, Ketongu".
,, Lzy siegajace nieba".
- Co ci jest? - Slyszalam coś.
Pewnie moje kroki. Z wiekiem stajemy sie madrzejsi i mniej zgrabni.
Nie, to bylo jakies stworzenie.
Visorak?
Przeslyszalas się.
To trudne tlumaczenie.
Rzeczywiscie jestem przepracowana.
Zbierz naszych braci i leccie do wyjscia.
Zaraz was dogonie.
Kto tam? Ujawnij się!
Pokaz się.
Watpie, bys mnie poznal.
Przynosze źle wiesci.
Gaaki nie znajdzie twych braci na górze.
- Co im zrobiles? - Nic.
Na razie.
Nie jest wiec jeszcze za pózno. Nie musisz tego robic.
Podaj choc jeden powód.
Inni Toa. Potrzebuja twojego przywództwa.
Wciaz mam myslec o innych.
Miala co do nich racje. I co do mnie.
Z kim rozmawiales? Kto nakladl ci tych mysli do glowy?
Wkrótce się dowiesz.
Bardzo na to licze.
Nie rozumiem.
Nie musisz rozumiec. Przekaz tylko wiadomosc.
Wiadomosc, jaka?
Norik mówil, ze skoncza do switu.
Widzieliscie coś w nocy?
Nic a nic.
Tak, nuda.
Nie rozumiem. Dla mnie odglosy nocy sa fascynujace.
Pewnie.
Czemu ci Rahaga tak się grzebia? Tak trudno jest zapytac o droge?
Gdy idzie o kryjówke istoty niewidzianej od wieków,
- jest trudno. - Naprawde?
- Cierpliwosci. - Nie goraczkuj się.
,, Cierpliwosci". Nie moge zniesc swojego wygladu.
Zmarnowalismy jużcala noc. Musimy jak najszybciej wrócic do...
Wielkiej Swiatyni.
- Chodzcie! - Szybko! Trzeba odszukac Rahaga.
- Szybciej! - Bomonga!
Wszystko zniszczone.
Gdzie jestescie?
Norik, gdzie jestes?
- Odezwijcie się. - Jestescie cali?
Widac coś?
Co widzisz?
Nic.
Tam jest.
Jest przysypany.
Cofnijcie się.
Co się stalo?
- Co robic? - Szkoda, ze nie ma tu Wakamy.
Był.
Coś ci się pomylilo, Toa.
Tacy, jak ty nie sa tu mile widziani.
Sa likwidowani.
To tobie się pomylilo, Sidorak.
Nie jestem zwyklym Toa.
Hordika.
Czego tu szukasz?
Przymierza.
Oto dowód, ile jestem wart.
Nie...
Pogadajmy.
Wakama by tego nie zrobil.
Prawda?
Masz slusznosc.
Dawny Wakama nie. Ale zmienil się.
Was takze to czeka, jesli nie znajdziemy Ketongu.
Obawiam się, ze Wakama calkowicie poddal sie
mrocznej sile, która w nas drzemie.
To pierwotny, wrodzony instynkt,
który, jak się ludzimy, postep zagluszyl w nas.
Zwie się Hordika.
Ja tam wcale nie chce być Hordika.
Ma to takze swoje dobre strony, Uenua.
Jesli trzyma się go na wodzy.
Być Hordika to takze pewien dar.
Jesli masz racje, musimy znalezc Ketongu
i uratowac Matoran, zanim zawladnie takze nami.
Tak, ale musze was ostrzec,
byc moze nawet sam Ketongu nie zdola jużpomóc Wakamie.
Musimy spróbowac. Jestesmy to winni ogniomistrzowi.
Ostro go potraktowalem.
- A jesli mu nie pomozecie? - Zostaw to mnie.
Wrócmy wiec do poszukiwan.
Przetlumaczylas znaczna czesc tekstu, zanim Wakama nas napadl.
,, Idź za plynacymi Izami do Ko-Metru,
idz, az siegna nieba".
Tam znajdziemy Ketongu.
Lzy siegajace nieba?
Lepszy taki plan niz zaden.
Toa. Wakama.
To imie nie znaczy jużdla mnie nic.
Kiedys znaczylo.
I moze znów znaczyc.
Moze.
Jesli chcesz znów być slaby.
Nigdy.
Mialam nadzieje, ze będziesz wlasnie taki, jak jestes.
Chodź. Pokaze ci jaka przyszlosc cię czeka.
Szybko. Czas ucieka.
I Toa Hordika podazyli szlakiem lez.
Norik nie watpil, ze zaprowadzi on ich do kryjówki Ketongu.
Nasi bohaterowie przedzierali sie przez najdziksze ostepy
wyspy Metru Nui,
a mroczna horda Visoraków
podazala ich tropem.
W miare jak zblizali się do Ko-Metru,
pustynie ustepowaly miejsca mroznym górom.
Wspinajac się po lodowych zboczach,
dotarli do niezwyklego miejsca.
Lzy...
Siegaja nieba!
Wkrótce zasiadziesz na tym tronie.
No dalej. Dotknij.
Przygladaj się,
ale nie dotykaj.
Chce podziekowac ci osobiscie.
Dzieki tobie Rahaga trafia tam, gdzie ich miejsce -
do klatki.
To tylko przedsmak tego, co moze ci zaoferowac.
Doprawdy?
Tak, wasza wysokosc.
Wakama to mój prezent dla ciebie,
bedzie dobrym panem Hordy.
Jest Hordika czy nie,
na razie mamy tylko jego.
Dlatego jego towarzysze wkrótce się tu zjawia.
Gdy Wakama stanie na czele Hordy,
schwytamy ich i wytresujemy tak, jak jego.
Czy cala szóstka poprawi ci humor?
Ciekawa propozycja.
To mój prezent zareczynowy dla ciebie.
Dobrze.
Pozwól, ze przedstawie ci ma Horde.
Wiesz,
jestesmy bardzo podobni,
ty i ja.
To był komplement.
Dziekuje, królu.
Drobiazg.
Taki jużjestem wspanialomyslny.
Moja Horda jest posluszna.
Zrobi wszystko, co rozkazesz.
Chyba ze im zabronie, ma się rozumiec.
Naturalnie.
Dobrze.
Do rzeczy.
Oto Horda Visoraków.
Moze chcesz im coś powiedziec?
Pospieszcie się. Niesamowite!
Ketongu!
Nie.
Nie bądź w goracej wodzie kapany.
Wybacz, ze zaklócamy ci spoczynek, o szlachetny,
ale obecni tu Toa sa zmuszeni prosic cię o pomoc.
Milo by bylo pogadac,
ale musimy jużleciec.
Rany!
Wy teżto widzicie?
Toa.
Ketongu.
Dotrzymalam obietnicy?
Niedlugo się okaze.
Tak.
Ta noc bedzie miala wielkie znaczenie.
Bądź gotów.
Nim wstanie swit,
zajda wielkie zmiany.
Jak tam Horda?
Posluszna.
I gotowa.
...a potem gonily nas Visoraki.
I dlatego przyszlismy do ciebie, bo potrzebujemy twojej pomocy.
Pomozesz nam odzyskac Wakame?
Nie.
No to wielkie dzieki. Na nas jużczas.
Ketongu nie moze pierwszy ruszyc do walki...
ale moze wspomóc tych, którzy sa posluszni trzem zasadom.
A wrecz,
jest to jego obowiazek.
Czyli moze nas znów przemienic w pieknych bohaterów?
Nie.
Jednym okiem Ketongu widzi wiecej,
niz my wszyscy razem wzieci.
Jesli chcecie ocalic Wakame,
zróbcie uzytek z nowych wcielen i mocy,
a nie starajcie się ich pozbyc.
Wiec przeszlismy taki kawal,
zeby się dowiedziec, ze nie musielismy tu przychodzic?
Jego teżto rozsmieszylo.
No tak. Bardzo smieszne.
To samo sobie pomyslalem.
Ale wasze dzieje i oddanie towarzyszowi wzruszyly Ketongu.
Nie przyszliscie tu na prózno.
I...?
I postanowil wam pomóc.
Jednosc!
Ciebie teżto dotyczy.
Pamietaj, nie sa ci jużpotrzebni.
Popelniacie gruby blad, przychodzac tutaj!
Chcemy cię uratowac!
Myslcie lepiej jak ratowac samych siebie!
Na kolana, oddajcie mi hold!
I Sidorakowi.
A jesli nie?
Zmusze was!
- Gotowi? - Myslisz, ze się uda?
- Cel... - Zaraz się przekonamy.
Teraz.
Naprzód.
Ognia!
Czekajcie na mnie.
Szybko.
Na razie, chlopaki.
Gdzie Matau idzie?
- Za duzo ich jest. - Do roboty.
Skaczcie.
Znów ten odglos.
- Co to? - Chyba Ketongu.
Przeciez Ketongu nie istnieje.
Masz niedokladne informacje.
Zajme się nim.
Nie.
Nie wychodz przed szereg.
Pierwszenstwo ma król.
Nawet jesli Ketongu nie jest mitem,
to zaraz nim bedzie.
Zostan tu.
I bądź gotów.
Uwaga!
Pusc mnie.
Mam cię puscic? Prosze.
Wróc do nas.
Mamy ratowac Matoran.
- Matoran? - Pamietasz, prawda?
Tak.
Prawie mnie zadziwil.
I z glowy.
Nie...
To jest, nie upewnimy się?
Jesli to cię uspokoi...
Tak.
Co ci się stalo?
I nie chodzi mi o wyglad.
Masz.
Rany.
Zadaj ostateczny cios.
Dokad idziesz?
- Dobij go. - Sam to zrób.
Sam go nie pokonam.
Wiem.
Nie!
Wkrótce.
Nie. Zaklinowal się.
To koniec. Bez Wakamy nigdy nie zwyciezymy.
Moze wam pomóc?
Dzieki. Jestem twoim dluznikiem!
Jestes slaby,
bracie.
Masz racje. Jestem slaby.
W koncu to pojales?
Kazdy popelnia bledy.
Kazdy, kto ma dosc odwagi, by dzialac.
- Teraz to rozumiem. - Komu innemu moze bym uwierzyl.
- Czekaj. - Tylko chwile.
Wybacz, ze w ciebie zwatpilem.
Nasza sile czerpiemy z jednosci,
a to znaczy, ze bez nas nie będziesz silny.
Znacznie silniejszy jestem sam.
Nie wierze w to, i ty chyba takze nie.
Jestes naszym wodzem.
Moim wodzem.
Powierzono nam zadanie!
To nasz obowiazek.
Matoranie.
Uratowac ich to nasze przeznaczenie.
Twoje przeznaczenie.
Jesli jest w tobie jeszcze coś z dawnego Wakamy, będziesz wiedzial co robic.
Nie!
Lece po ciebie.
Trzymaj się. Mam plan.
Chodź no który.
Nie.
- Jestesmy otoczeni. - Jest ich za duzo.
Co robimy?
Mam źle przeczucia.
Macie coś, czego chce.
Moc zywiolów.
Ziemia. Skala.
Lód. Woda.
Ogien nalezy jużdo mnie.
Zaraz.
Jednego brakuje.
Tak, powietrza.
Prosze, wasza wysokosc.
Dziekuje.
Poprosze te moce...
Tak bardzo ich chcesz? To dostaniesz!
Który się nie postaral?
Glupcy. Wy i wasze moce jestescie niczym, póki się nie zjednoczycie.
Póki Wakama jest mi wierny...
Musimy sobie coś wyjasnic.
Mozesz pokonac mnie, ale ich nie.
Podnies na mnie reke, a rozszarpia was na strzepy.
Pomysl o tym.
Jużmyslalem. Ale przeciez namówilas Sidoraka, by zrobil mnie ich wodzem.
Idzcie stad, wszyscy!
Jestescie wolni.
To rozkaz.
Zdrajcy.
Zdrady moze się dopuscic tylko ten, kto jest wolny.
I pomyslec, ze chcialam zrobic cię królem.
Przewodze tylko tym, którzy chca być mi posluszni.
Poniewaz pragne być przywódca, a nie tyranem, jak ty.
Nauczyl mnie tego pewien Toa.
Nie.
Nie masz pojecia, co wlasnie zrobiles.
Jej serce...
Nalezy do Makuty.
Wyrzezbiono je z tej samej materii, która go wiezila.
Zabijajac ja, zlamales wiezaca go pieczec.
Wiem,
uwolnilem go.
Nie wiem czemu, ale jużsię go nie boje.
Pomózcie mu wstac.
Tak wiele ci zawdzieczamy,
az wstyd mi prosic,
ale uwazam, ze to mój obowiazek: Zwróc nam dawna postac.
Chce wiedziec czemu wam na tym zalezy,
skoro jestescie juz w zgodzie z soba samymi,
a nowe wcielenia daja wielkie mozliwosci?
Nasze przeznaczenie to być Toa,
mamy teżobowiazki wobec Matoran.
Obowiazki...
Niech wiec tak bedzie.
Przeniesmy ich w bezpieczne miejsce.
Z zyciem, bracia!
Juhu!
Fajna maszynka!
Tej postaraj się nie rozbic.
Ej!
Przyjacielu,
czas się zegnac.
- Dziekuje. - Nie ma za co.
To ja powinienem ci dziekowac.
Nie rozumiem.
Nie co dzien mam okazje widziec, jak spelniaja się przepowiednie.
Tak.
To niezwykla istota.
Bez watpienia,
ale nie mialem na mysli Ketongu.
- Wielka Ucieczka! - Tak.
Teraz wiemy, ze Matoranie znalezli sie w dobrych rekach.
W waszych rekach.
Kurs na Mata Nui.
Makuta.
Zniknal.
Wkrótce wróci. Czuje, ze niedlugo spotkamy się znów.
- I co wtedy? - Jakos go pokonamy,
bo przeciez po to sa Toa.
Mialem racje.
Makuta podazyl naszym tropem
i nie ustawal w próbach pograzenia nowego swiata i jego mieszkanców
w wiecznym mroku.
To wtedy odkrylem,
ze nasze przeznaczenie nie jest wyryte w kamieniu.
Kazdy musi odkryc je na wlasna reke.
Ja swoje odnalazlem.
Czas, byscie wy tworzyli nowe legendy.
To jest przeslanie
Bionicle.
Ripped by: SkyFury